Nowe badania z Japonii pokazują, że rutynowe zdjęcia rentgenowskie odcinka lędźwiowego mogą zawierać więcej informacji, niż dotychczas sądzono. Naukowcy udowodnili, że szerokość mięśnia lędźwiowego większego widoczna na radiogramach może być wiarygodnym wskaźnikiem masy mięśniowej. To odkrycie może uprościć wstępne wykrywanie sarkopenii u pacjentów starszych, bez konieczności wykonywania kosztownych badań jak tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny.

Znaczenie mięśnia lędźwiowego dla diagnostyki sarkopenii

Sarkopenia jest uznawana za istotny problem u pacjentów w podeszłym wieku poddawanych operacjom ortopedycznym. Obniżona masa mięśniowa zwiększa ryzyko powikłań pooperacyjnych i wydłuża czas powrotu do sprawności. Standardowe metody oceny, takie jak CT lub MRI, są precyzyjne, jednak nie są wykonywane rutynowo tylko do oceny sarkopenii.

Cień mięśnia lędźwiowego większego regularnie pojawia się na zdjęciach RTG odcinka lędźwiowego. W badaniu przeprowadzonym przez zespół ze Shiga Spine Center sprawdzono, czy szerokość tego mięśnia może posłużyć jako prosty wskaźnik masy mięśniowej. Wyniki sugerują, że wyznaczenie szerokości mięśnia na zdjęciu rentgenowskim pozwala szybko wychwycić osoby potencjalnie zagrożone sarkopenią, które można skierować na dalsze badania.

Wnioski i dalsze kierunki badań

Radiogramy nie mają zastąpić zaawansowanych badań obrazowych. Mają one służyć jako narzędzie przesiewowe u pacjentów z chorobami kręgosłupa, którzy i tak są diagnozowani tą metodą. Autorzy badania podkreślają, że jest to sposób na maksymalne wykorzystanie już wykonywanych badań radiologicznych, co jest korzystne zarówno z punktu widzenia klinicysty, jak i pacjenta.

Zespół z Shiga Spine Center planuje obecnie zbadać, czy prosty pomiar na zdjęciu RTG koreluje z wynikami klinicznymi, m.in. częstością powikłań pooperacyjnych, tempem powrotu do sprawności i innymi wskaźnikami kruchości. Autorzy wskazują także, że w niedalekiej przyszłości sztuczna inteligencja i uczenie maszynowe mogą znacząco zwiększyć precyzyjność automatycznej analizy tego typu zdjęć.

Znaczenie szerokości mięśnia lędźwiowego w praktyce klinicznej

• Zdjęcia RTG odcinka lędźwiowego są szeroko dostępne i często wykonywane,
• Pomiar szerokości mięśnia lędźwiowego większego może być szybki i powtarzalny,
• Możliwe jest wcześniejsze wykrycie sarkopenii i skierowanie pacjenta na dokładniejszą diagnostykę,
• Koncepcja zwiększa użyteczność rutynowych badań RTG w ocenie zdrowia układu mięśniowo-szkieletowego,
• Dalsze badania mają wykazać związek z konkretnymi wynikami klinicznymi.

Autorzy podkreślają, że nowe spojrzenie na konwencjonalne obrazowanie może przynieść dodatkową wartość wszystkim pacjentom diagnozowanym i leczonym przez ortopedów.

Źródło: orthobuzz.jbjs.org