Najnowsze badania opublikowane w The Journal wskazują, że wystąpienie wczesnego złamania okołoprotezowego kości udowej (PFF) w ciągu 30 dni po pierwotnej alloplastyce stawu biodrowego (THA) wiąże się z wyraźnie wyższym ryzykiem powikłań. Analiza obejmująca ponad 16 000 pacjentów wykazała, że osoby ze wczesnym PFF częściej wymagają transfuzji, częściej są readmitowane i mają większe ryzyko ponownego złamania oraz reoperacji w porównaniu z pacjentami, u których złamanie wystąpiło później lub nie doszło do niego wcale. Zespół badawczy porównał wyniki leczenia w kilku grupach czasowych oraz zidentyfikował główne czynniki ryzyka infekcji po PFF, do których należą otyłość oraz niewydolność serca.

Projekt i metodologia badania

Badacze przeanalizowali dane z bazy PearlDiver z lat 2010–2022. Do badania włączono pacjentów po planowej endoprotezoplastyce biodra z powodu choroby zwyrodnieniowej, wykluczając złamania śródoperacyjne. Wymagano aktywnego ubezpieczenia przez co najmniej 6 miesięcy przed zabiegiem oraz przez 2 lata po operacji. Do analizy statystycznej wykorzystano dopasowanie pod względem wieku, płci oraz wskaźnika chorób współistniejących (Elixhauser). Każdego pacjenta z PFF ≤30 dni sparowano 1:1 z grupami ze złamaniem w przedziale 31–90 dni, 91 dni–1 rok oraz bez złamania w ciągu roku po operacji.

Najważniejsze wyniki

• w grupie z PFF do 30 dni zaobserwowano wyższe wskaźniki powikłań w ciągu 90 dni w porównaniu z innymi kohortami,
• częstość ponownego przyjęcia do szpitala wyniosła 47,8% wobec 11,7% w grupie PFF 91 dni–1 rok,
• coraz większe ryzyko powikłań ogólnych (69,5% wobec 42,2% w grupie 91 dni–1 rok),
• w ciągu 2 lat refraktura po wczesnym PFF zdarzała się u 45–47% pacjentów, a w późniejszych grupach – między 17% a 36%,
• większość refraktur nastąpiła w ciągu 100 dni od pierwotnego leczenia,
• w porównaniu z pacjentami bez złamania, chorzy z wczesnym PFF mieli niższą dwuletnią przeżywalność wolną od infekcji (87,8% vs 97,7%), refraktury (57,4% vs 99,5%) oraz reoperacji (48,5% vs 97,6%).

Czynniki ryzyka i zalecenia kliniczne

Wysoka zapadalność na infekcje oraz powikłania powiązana była z otyłością, niewydolnością serca i sumą współwystępujących chorób. Autorzy sugerują, że przyczyna wzrostu ryzyka infekcji może częściowo wynikać z zaburzeń gojenia tkanek miękkich i rekomendują ekscyzję poprzedniego cięcia podczas reoperacji, szerokie płukanie oraz rozważenie przedłużonej antybiotykoterapii doustnej i terapii podciśnieniowej.

Podkreślono, że wysokie wskaźniki refraktur i reoperacji wskazują na konieczność zapobiegania PFF u pacjentów wysokiego ryzyka. Zasugerowano rozważenie stosowania implantów cementowanych, trzpieni osadzanych diafizarnie oraz ocenę i leczenie osteoporozy.

Ograniczenia badania

Autorzy zauważają, że badanie nie pozwala określić typu PFF, brak jest kontroli nad początkową strategią leczenia, rodzaje użytych implantów oraz podejścia chirurgiczne mogły się różnić; istnieje także ryzyko błędu selekcji, jeśli część pacjentów z wczesną śmiertelnością lub utratą ubezpieczenia nie została uwzględniona.

Znaczenie wyników dla praktyki klinicznej

Dane wskazują, że pogorszenie wyników po wczesnym PFF może być efektem zarówno chorób współistniejących pacjentów, jak i samego złamania. Wyniki służą jako podstawa do rozmów z pacjentami na temat powikłań po THA i działań profilaktycznych. Pełny artykuł oraz materiał wideo dostępne są na stronie JBJS.org. Dyskusję na temat badania rozszerzają komentarze ekspertów takich jak dr Philip Linke.

Źródło: orthobuzz.jbjs.org