Infiltracja czy blokada nerwu po endoprotezie biodra? Wyniki badania z Yale przynoszą zaskoczenie

Infiltracja czy blokada nerwu po endoprotezie biodra? Wyniki badania z Yale przynoszą zaskoczenie
Grafika ilustracyjna | Infiltracja czy blokada nerwu po endoprotezie biodra? Wyniki badania z Yale przynoszą zaskoczenie Gen. AI

Nowe randomizowane badanie kliniczne przeprowadzone w Yale New Haven Hospital analizuje skuteczność dwóch strategii znieczulenia regionalnego u pacjentów po całkowitej alloplastyce stawu biodrowego (THA). Wyniki pokazują, że mniej kosztowna oraz prostsza w wykonaniu infiltracja okołooperacyjna (PALIA) działa podobnie jak zaawansowane blokady nerwów obwodowych z glikokortykosteroidami pod względem kontroli bólu po operacji. W badaniu nie odnotowano różnic w spożyciu opioidów, ocenie bólu, funkcjonowaniu czy długości pobytu w szpitalu pomiędzy porównywanymi metodami. Jedyną istotną różnicę zaobserwowano w niższym poziomie glukozy u pacjentów z grupy blokady nerwów.

Porównanie metod analgezji regionalnej po THA

W badaniu porównano dwa protokoły analgezji regionalnej u 188 osób z pierwotną zwyrodnieniową chorobą stawu biodrowego poddawanych jednostronnej THA:

  • blokadę przedniego mięśnia czworobocznego lędźwi z blokadą nerwu skórnego uda bocznego (aQLB+LFCNB),
  • okołostawową oraz miejscową infiltrację analgetyczną wykonywaną przez operatora (PALIA).

Obie grupy otrzymały taką samą mieszaninę 60 ml 0,2% ropiwakainy z dodatkiem 10 mg deksametazonu sodowego i 80 mg metyloprednizolonu. Założeniem był czas działania analgetycznego utrzymujący się przez 48 do 72 godzin. Wszystkim pacjentom zapewniono znieczulenie podpajęczynówkowe oraz zunifikowany schemat leczenia multimodalnego.

Wyniki badań: skuteczność, bezpieczeństwo i powikłania

  • Brak różnic w spożyciu opioidów pierwszej doby po operacji — mediana 29,8 mg wobec 30,5 mg ekwiwalentu morfiny doustnej (p = 0,57),
  • brak różnic w poziomie bólu w pierwszej dobie po zabiegu i po 2 tygodniach,
  • nie stwierdzono różnic w funkcji ruchowej (AMPAC), długości hospitalizacji lub wynikach zgłaszanych przez pacjentów po roku,
  • niższy poziom glukozy na czczo w grupie aQLB+LFCNB (141,5 vs 153,0 mg/dL; p = 0,003),
  • nie zaobserwowano powikłań związanych z blokadą, rozejścia rany ani zakażeń.

Pacjenci użyli po wypisie medianę 10 tabletek oksykodonu po 5 mg, co spowodowało redukcję rutynowego przepisywania z 50 do 15 tabletek.

Znaczenie wyników i ograniczenia badania

Badanie sugeruje, że PALIA jako metoda tańsza i prostsza organizacyjnie jest równoważna efektem bardziej zaawansowanym blokadom nerwów obwodowych z zastosowaniem glikokortykosteroidów w leczeniu bólu po THA. Autorzy podkreślają, że uzyskane wyniki mogą wynikać z trudności wykazywania różnic przy stosowaniu skutecznego podejścia multimodalnego. W badaniu nie uwzględniono analizy kosztów; jest to istotne, ponieważ blokada nerwu obwodowego wymaga udziału anestezjologa i generuje dodatkowe wydatki w porównaniu z techniką operatora na sali operacyjnej. Dodatkowe ograniczenia to brak zaślepienia personelu/pacjentów, zastosowanie wyższych niż standardowe dawek steroidów oraz brak oceny siły mięśni czworogłowych.

PALIA pozostaje rozsądną strategią analgezji regionalnej dla pacjentów po całkowitej alloplastyce stawu biodrowego, zwłaszcza w przypadku skutecznego leczenia multimodalnego.

Pełna treść badania i abstrakt wizualny dostępne są na JBJS.org.

Źródło: https://orthobuzz.jbjs.org/2026/10/08/pain-management-in-tha-insights-from-a-new-rct/

Podobne Artykuły